Coen van der Zanden

‘Je moet bewegen echt onderdeel laten uitmaken van je leven’

Coen van der Zanden kreeg op zijn veertigste hartklachten en veranderde drastisch zijn leefstijl.
‘Op zeer jonge leeftijd raakte ik al bekend met hartziekten: mijn vader stierf op 56-jarige leeftijd aan zijn vierde hartinfarct. Het zit in de familie. Ik was ongeveer dertig toen ik met de huisarts en een cardioloog om de tafel ging zitten. Zij adviseerden mij om te starten met bloeddrukverlagers en cholesterolremmers. Maar ik veranderde mijn leefpatroon niet. Ik had stress, rookte en was veel te zwaar. Ik had een fantastisch leven, maar niet bepaald gezond. Op mijn veertigste kreeg ik mijn eerste hartklachten, die kwamen door een kransslagadervernauwing. Toen kreeg ik mijn eerste stents. Daarna stopte ik direct met roken en ben ik gezonder gaan eten, ik raakte de nodige kilo’s kwijt. Langzaamaan ben ik ook meer gaan sporten. Vooral fietsen, dat werd alsmaar meer en fanatieker.’

Andere leefstijl

‘Mijn leven veranderde radicaal, van een gezellige levensgenieter werd ik een fitte fietser. Dat kwam vooral door veel sporten en betere eetgewoonten. Na vier dotterbehandelingen wilde ik per se fit en gezond worden. Ik eet nu het liefst zo vers en natuurlijk mogelijk. Ik neem er de tijd voor om te koken en kan daar nu zelfs van genieten. Bewerkt voedsel laat ik zo veel mogelijk links liggen, maar af en toe eet ik echt nog wel eens een kroket hoor. Het gaat gewoon om de balans. Als ik de ene dag wat ongezonder heb gegeten let ik de volgende dag weer extra goed op.’

Persoonlijke doelen

Ik ben iemand die vanuit persoonlijke doelen werkt en ik had mezelf als doel gesteld: gezond zijn en het maximale uit mezelf halen. Zo heb ik het fietsen ook steeds verder uitgebouwd: vaker, sneller en langer. Dat doe ik puur voor mezelf. Je moet bewegen echt onderdeel laten uitmaken van je leven, anders houd je het niet vol. Gelukkig biedt mijn gezin mij voldoende ruimte om veel te sporten. Het is belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, uiteindelijk maakt mij dat ook een betere vader en echtgenoot.’


Kijken naar wat wél kan


‘Drie jaar geleden belandde ik toch nog voor de tweede keer in het
ziekenhuis. Er werden toen weer twee stents geplaatst. Ondertussen was ik wel intensiever gaan fietsen. Mijn plan was om de Alpe d’HuZes te gaan fietsen. Ik trainde hiervoor, maar plotsklaps kreeg ik mijn derde hartinfarct. Op de fiets. De Alpe d’HuZes lukt mij nu niet meer; een berg op fietsen is te belastend voor mijn hart. Samen met onder andere een sportcardioloog stelde ik nieuwe doelen op. En zo kwamen we op een fietsevenement van de Hartstichting: Cycle Paris. Een mooi alternatief, ten eerste omdat we hiermee geld inzamelen voor de Hartstichting en ten tweede omdat dit geen bergroute is, maar je verdeeld over vier dagen 550 km fietst. Ik kan zo langdurig met een lage hartslag fietsen en forceer niets. Dat is ook hoe ik in elkaar zit: kijken naar wat er nog wél kan.

Nieuwe uitdaging

‘De Cycle Paris fietsen was geweldig. Ik deed dit met nog een paar vrienden en familieleden. Het is kleinschalig en er is begeleiding van artsen. Dit smaakt naar meer, dus mijn volgende doel wordt om de Cycle Berlin te rijden. Deze duurt vijf dagen en is 750 km lang.’

Nu ben ik dus volop aan het trainen voor Cycle Berlin. Ik zit zo’n vier keer per week op de fiets. Het liefst train ik buiten, maar bij slecht weer stap ik binnen op de fiets. Je moet er wel echt tijd in stoppen, maar ik vind het heerlijk! Het fietsen is echt een onderdeel van mijn leven geworden. Ik train veel alleen, maar op zondag heb ik altijd een vaste fietsafspraak met mijn vrienden.

Cycle Berlin is verder dan Cylce Paris, maar ik heb alle vertrouwen in het aantal kilometers. Parijs is mij echt meegevallen. Het is een behoorlijke afstand, maar eigenlijk ging het gewoon redelijk vanzelf. En met een groep fietsen geeft ook een enorme kick. Je fiets voor hetzelfde doel en dat verbind gewoon!’

24-10-2022